GÖRÜŞ

HİLMİ TAŞKIN

hilmi.taskin@mynet.com

                                                Din-le-ni-yor-sun...

            Ülkemiz demokraside yeri olmayan bir uygulamayı yaşamaktadır. Anayasamızda Özel Yaşamın Gizliliği ve Haberleşme Özgürlüğü ile ilgili haklarımız var. Bu haklara müdahale ancak mahkeme kararı ile olanaklıdır.

            Hukuk devletinde; yasamanın da, yürütmenin de tüm iş ve işlemleri hukuka uygun olmalıdır. Hukuka aykırı davranışlar ise yargı denetimine açık olmalıdır.

Bunlar olması gerekenler...

Ya olanlar?

İpin ucu çoktan kaçmış. Herkes dinlenme kuşkusu içinde yaşıyor. Anayasaya aykırı imiş, mahkeme kararı gerekiyormuş... Bunların hiçbir önemi yok.

Dinlenen dinlenene...

Çoğu dinleme kayıtlarına dayalı iddianame ile oluşturulan “Ergenekon” davasına bakan savcıların amiri olan İstanbul Cumuriyet Başsavcısı bile dinlenmiş.

Cumhurbaşkanı için “kayıp trilyon davası nedeniyle yargılanması gerekir” diyen Sincan 1.Ağır Ceza Mahkemesi Başkanı da dinlenmiş.

YARSAV Başkanı Eminağaoğlu da dinlenmiş. Yargıtay bile dinlenmiş...

Acaba başka kimler ve nereler dinlendi?

Bu dinleme emirlerini TİB’e (Telekomikasyon İletişim Başkanlığına) kim verdi?

Neden verdi?

Arkasında siyasi irade olmadan bu tür dinlemeler yapılabilir mi?

            Aslında son dönemde yaşananlara bakıldığında ülkede bir “sessiz karşı devrim” gerçekleştirildiği de söylenebilir.

Dümende de siyasal iktidar vardır.

Kamuoyu ise yapay gündemler ile ve kısır siyasi tartışmalar ile oyalanmakta ve bu yolla da zaman kazanılmaya çalışılmaktadır.

Kadrolaşmalar ile pek çok kilit nokta elde edildi mi? Edildi.

Elde edilemeyen yerler nereler?

TSK ve Yüksek yargının bir bölümü.

Ve ana muhalefet...

O nedenle elde edilemeyenler hedeftir. Ve o hedeflere yönelinmiştir.

YARSAV Başkanı ile Sincan Hakimi  için istenen “meslekten men” cezası aslında anlayanlar için bir baskıdır.

Direnme, teslim ol baskısıdır.

            ABD’de yayımlanan New York Times gazetesinde bir yorumda, “Türkiye otoriter bir tek parti yönetimine sürükleniyor” denilmektedir.

Hukuk devleti yerine kanun devleti...

Çoğulculuk yerine parti devleti.

Hem de otoriter bir parti devleti...

Ağızlarında ise demokrasi!

Otoriterlik ve demokrasi sözcükleri birbirine ne kadar uzak kavramlar!

Acaba demokrasi söylemi bir amaç mıdır?

“Açılım” tartışmalarına bakacak olursak demokrasi gerçekten bir amaç. Ülke, giderek Adem-i Merkeziyetçi bir yapıya dönüştürülmek isteniyor.

Yeni Prens Sebahattinler piyasada!

Pek az kişi gerçeği görüyor. Halkın büyük bir bölümü ise ne yazık ki din-le-ni-yor!

Hem de bunca olan biteni gör(e)meden din-len-me-ye devam ediyor.

Atı alan da Üsküdar’ı geçmek üzere.

Dinleye dinleye yol alıyor.

Halk ise din-len-me-ye devam ediyor...

Bu habere toplam 2 yorum yazılmıştır.

Yorumların tamamını okumak için tıklayın.

  HABER ARA

  ANKET

Tüm Anketler