| GİRESUN’DAKİ BOŞ GAZETELER Yıllarca görsel medyada çalıştım. Gazetecilik geçmişim ise pek uzun sayılmaz, ama gazetecilerle de hep iç içe oldum. Yazmaya ise 5 yıl önce Giresun’un ilk internet gazetesi olan Giresun Işık Gazetesinde başladım. Yazdıklarımı beğenenler de oldu, eleştirenler de. Yazarlığın doğasından olsa gerek. Ancak bu konuda tam manasıyla piştiğim söylenemez. Her gün yeni şeyler öğreniyorum… Öğrenmek yaşamın her boyutunda sürüyor çünkü. Eleştirmek, eleştiri almak… Doğruyu güzeli bulmak herkes için alınması gereken ders olmalı diye düşünüyorum. Bazen sınırda gezerek yazmak istiyorum. Elbette haddimi aşmayarak. Bugün gazeteciliğin tabularına dokunacağım. Şüphesiz yine eleştiri alacağım ancak varsın olsun. Günün konusu; iyi bir okuyucu olarak Giresun’daki günlük gazeteleri hiç beğenmediğimi söylesem abartmış olmam sanırım. Örnek vermem gerekirse; günlük gazeteleri elime aldığımda, A gazetesinde gördüğüm bir haberi, Y gazetesinde de aynı fotoğraflarla ve aynı yazı biçimiyle gördüğümde okuma hevesim kırılıyor. Giresun’da bir adet günlük gazete okuyunca diğerlerini de okumuş kadar oluyorsunuz! Şunu düşünüyorum o zaman; bu iş bu kadar ucuz mu? Madem herkes ajans haberlerinden gazetecilik yapıyor, bana birisi destekleyici olsun (destekleyici aranıyor), bir grafikçi bulup internet üzerinden ne kadar haber ajansı varsa abone olup, “kopyala yapıştır gazeteciliği” yapayım. Her ne kadar kendi meslektaşlarımı eleştirmem karşı eleştiriye açık bir durum olarak görünse de, bir şeyi kabul etmemiz gerekiyor artık. İtiraf etmek gerekirse; Giresun’da eğer mesleğini severek yapan ve bu mesleğin görevlerini yerine getiren gazeteciler, Yayın Yönetmenleri ve İmtiyaz Sahipleri olsaydı, tüm bu zevat bir şeylerin üzerine ısrarla gitseydi, yorum habercileri ve muhabirleri yetiştirilseydi bu duruma gelmezdik sanırım. Elbette görevinin bilinci ile görevini yapanları tenzih ediyorum. Giresun’da yerel medyanın gücünü kullanamıyoruz ya asıl ona yanıyorum. Yanı başımızdaki şehirler bu işi başarmış ve gelişiyor. Bizimkiler bir kısır döngü içinde, bir çizgi yakalamış suya sabuna dokunmayan standart şeyler yazıyorlar. Sadece bildiğimiz duyduğumuz haberleri veriyorlar. Bu yüzden olsa gerek, pek de ciddiye alındıklarını söyleyemem! Ne de olsa çoğu kamuoyu oluşturamıyor. Yapılan haber ertesi gün unutuluyor. Çünkü takipçisi yok. Salt bilgilendirme haberi yazıyorlar, bilinçlendirme değil. Bir de sürekli bu gazetelerde, genel yazılar yazan yazarların amacını bir türlü kavrayamıyorum. Genel konuşacaksanız madem, yerel gazetede ne işiniz var? Bilmem dış politika, komplo teorileri, klasik bilinen kelime kalıpları… Yahu ben genel okumak istediğim zaman zaten üstatlardan okurum! Siz de o kadar iyiyseniz yerelde ne işiniz var? Siz önce kendi şehrinizin analizini yapsanız ya… Önce memleket, sonra ülke meseleleri; her şey böyle başlar. Maalesef araştırmacı gazeteci dediğimiz insanlar bizim memleketimizde yok denilecek kadar az. Giresun’un geri kalmışlığının, tükenmişliğinin büyük bir nedeni de gazeteler ve gazetecileridir... Belki de “günü kurtarın yeter” mantığı bu. Abone sayınız çok ve fazlasıyla ilanlar da geliyor ne de olsa dimi? Eski solcuların, iyi bir kapitalist olmasına benziyor bu. Eski gerçek gazeteciler iyi bir standart yakalayınca amacını unutmuş (!) boş vermişçesine o standartta seyrediyor. Daha kötü olansa; Giresun’da yeni (idealist) gazetecilerin yetişmemesi! Devamlı başkalarını eleştirmekten hiç kendimizi gündeme almıyoruz. Biz gazeteciler kendimize özeleştiri yapmayı unutuyoruz. Zira kendimizi eleştirilmez görüyoruz. Biz çuvaldızı kendimize batırdık… Umarız birileri de iğneyi kendine batırır da kendilerine çeki düzen verirler. Maksat hasıl oldu sanırım.kaynak:
|